एकूण पृष्ठदृश्ये
मंगळवार, २२ मार्च, २०२२
महिलांविषयी कायदे
गुरुवार, ९ जुलै, २०२०
ग्राम पंचायत विषयी माहिती
बुधवार, २४ जून, २०२०
जवान तुझे सलाम
बुधवार, ११ मार्च, २०२०
गझल विषयी संग्रहित माहिती
गझल एक वृत्तप्रकार आहे, त्याचप्रमाणे तो एक काव्यप्रकार व गायनप्रकारही आहे. इस्लामी संस्कृतीकडून भारतीय संगीतास मिळालेल्या देणगीत या सुगम गायनप्रकाराचा समावेश होतो.
प्राचीन इराणमधील (पर्शियामधील) या प्रेमगीताचा प्रकार भारतात सूफी संतांच्यामुळे रुजला. ईश्वर-भक्ताचे नाते प्रियकर-प्रेयसीमधील संबंधाच्या परिभाषेत स्पष्ट करणाऱ्या या संतांनी आपली प्रार्थनागीते गझल या काव्यप्रकारात रचली आणि त्यांना सांगीतिक आकार देताना भारतीय रागतालांचा उपयोग केला. भारतातील संगीतपरंपरा आणि संगीत निषिद्ध मानणाऱ्या इस्लामचा विजय या दोन्हींचा परिपाक म्हणजे हा गायनप्रकार होय, तेराव्या शतकातील सूफी संत ⇨ख्वाजा मुईनुद्दीन चिश्ती व खल्जी आणि तुघलक साम्राज्यांचा राजकवी ⇨अमीर खुसरौ यांच्यामुळे पुढे हा प्रकार फोफावला. अनेक मोगल बादशहांनीही पुढे या प्रकारास राजाश्रय दिला. शेवटचा मोगल बादशहा बहादूरशाह जफर याच्या पदरी ⇨गालिब व जौक हे प्रसिद्ध गझलरचनाकार शायर असून स्वतः जफर एक प्रसिद्ध शायर होता.
गझल हा एक वृत्ताचा, काव्याचा आणि गायनाचा प्रकार आहे. गझल हा प्रकार प्राचीन असून, अरबी काव्यात ह्या प्रकाराचा जन्म इस्लाम धर्माच्या स्थापनेअगोदरचा आहे.[१]
गझलेमधे साधारणपणे पाच ते पंधरा कडवी असतात. प्रत्येक कडवे हे दोन ओळींचा शेर असते. शेरामधील ओळींना मिसरह असे म्हणतात.
गझलेतला प्रत्येक शेर ही एक स्वतंत्र कविता असते.[२]गझलाचे अनेक चरण असून दर दोन चरणांच्या प्रत्येक खंडास ‘शेर’ म्हणतात. एका गझलात कमीत कमी पाच व अधिकात अधिक सतरा शेर असतात. पण यासंबंधी कोणताही काटेकोर नियम नसतो. शेरातील दोन सारख्या चरणांना मिळून ‘मिसरा’ म्हणतात. शेराच्या शेवटी येणाऱ्या सारख्या शब्दांना ‘रदीफ’ म्हणतात. यांचे यमकाशी साम्य आहे. या रदीफच्या आधी येणाऱ्या व सारखे ध्वनी असणाऱ्या शब्दांना ‘काफिया’ म्हणतात. यांचे अनुप्रासांशी साम्य आहे. ज्या शेराच्या दोन्ही मिसरांमध्ये रदीफ आणि काफिया सारखे असतात, त्या शेरास ‘मतला’ म्हणतात. गझलाच्या आरंभी बहुधा मतला असतोच.गझलाच्या पहिल्या शेरास ‘स्थायी’ म्हणतात. उरलेल्या सर्व शेरांना ‘अंतरे’ म्हणतात. बहुधा सर्व अंतऱ्यांची चाल सारखी असते. ज्या रागांत ⇨ठुमरी व ⇨टप्पा हे गायनप्रकार आविष्कृत होतात, त्यांचाच उपयोग गझलांच्या बाबतीतही बहुधा केला जातो. अर्थात रागविस्तार वा रागाची शास्त्रोक्तता यांवर भर नसतो. गझलाबरोबरचा ठेका दुसऱ्या शेरापासून किंवा पहिल्या शेराच्या चरणार्धापासून सुरू होतो. दादरा, रूपक, केरवा, पुश्तो हे ताल बहुधा वापरले जातात. पहिला शेर विलंबित लयीत आणि बाकीचे मध्य लयीत गायले जातात.
शुक्रवार, २१ फेब्रुवारी, २०२०
PPF म्हणजे काय? योजनेचे फायदे व तोटे
सार्वजनिक भविष्यनिर्वाह निधी किंवा Public Provident Fund (PPF):
- ही योजना भारत सरकारने १९६८ मध्ये सुरू केली होती. ही एक बचत ठेव योजना आहे.
- या योजनेद्वारे आपण आपले पैसे बचत म्हणून सरकारकडे जमा करतो आणि योजनेचा कालावधी संपल्यावर सरकार आपले पैसे व्याजासहित परत करते.
- या योजनेमागचा सरकारचा मुख्य उद्देश लोकांमध्ये बचतीची सवय वाढवणे हा आहे.
- या योजनेसाठीचे आपले खाते आपण जवळचे पोस्ट ऑफिस, भारतीय स्टेट बँक वा कोणत्याही राष्ट्रीयीकृत बँकेमध्ये सुरू करू शकतो.
योजनेची वैशिष्ट्ये:-
- या योजनेचे मुख्य वैशिष्ट्य असे की ही एक कर बचत योजना आहे. अर्थात या योजनेद्वारे आपण आपली वार्षिक करपात्र उत्पन्नाची रक्कम कमी करू शकतो. कलम ८० सी अंतर्गत या योजनेतील आपली वार्षिक रक्कम आपल्या वार्षिक करपात्र उत्पन्नातून वगळली जाते.
- शिवाय या योजनेतून मिळणारा परतावा सुद्धा पूर्णपणे करमुक्त असतो.
- मिळणारे व्याज व हाती येणारी एकूण रक्कमही पूर्णपणे करमुक्त असते. मिळणाऱ्या व्याजावर टीडीएस (TDS) सुद्धा कापला जात नाही.
आवश्यक कागदपत्रे:-
या योजने अंतर्गत खाते सुरू करण्यासाठी काही कागदपत्रे आवश्यक असतात. व्यक्तीची सामान्यतः सर्व माहिती , ओळख – पत्ता याविषयी , देणारे पुरावे लागतात.
- सामान्य केवायसी (KYC)
- पॅन कार्ड
- पत्त्याचा कोणताही एक पुरावा
- १ फोटो
- बँक खात्याचे तपशील
योजनेचे नियम व अटी:-
- या योजनेचा पूर्ण कालावधी १५ वर्षे असतो. खर्चासाठी हवे म्हणून १५ वर्षाच्या आत या योजनेतील रक्कम आपण काढून घेऊ शकत नाही. हा कालावधी संपूर्णतः लॉक इन कालावधी (lock in period) असतो.
- मात्र योजनेची ३ वर्षे पूर्ण झाल्यावर आपण त्या जमा रकमेवर कर्ज घेऊ शकतो.
- या योजनेमध्ये आपण किमान ५०० ते कमाल १.५ लाख रुपये वार्षिक गुंतवणूक करू शकतो. याचा अर्थ एका वर्षात रु ५०० ते १.५ लाख यापैकी आपल्या सोयीने एक रक्कम ठरवून ती प्रत्येक वर्षी जमा करायची.
- ही वार्षिक रक्कम आपण वर्षातून एकदा एकाच वेळी किंवा प्रत्येक महिन्याला अशी १२ हप्त्यात भरू शकतो.
योजनेतील व्याजदर
- या योजनेत साधारण बँक बचत खात्यापेक्षा जास्त व्याजदर मिळतो.
- प्रत्येक ३ महिन्यांनी सरकार यातील व्याजदराचा आढावा घेते.
- सध्या १.१.२०१९ पासून लागू असलेला व्याजदर वार्षिक ८% आहे.
परतावा: एका दृष्टिक्षेप
या योजनेतून मिळणाऱ्या परताव्याचे उदाहरण पाहू.
रु ५०० ते १.५ लाख मधील कोणतीही रक्कम आपण वार्षिक हप्ता म्हणून निवडू शकतो. १५ वर्षांनंतर आपली १५ वर्षांतील जमा रक्कम आणि त्यावर मिळालेले व्याज असे दोन्ही मिळून आपला एकूण परतावा असतो.
वार्षिक रक्कम(रु) | कालावधी (वर्षे) | व्याजदर (%) | एकूण परतावा(रु) |
| १०, ००० | १५ | ८% | २,९३,२४२ |
| २५,००० | १५ | ८% | ७,३३,१०७ |
| ५०,००० | १५ | ८% | १४,६६,२१४ |
| १,००,००० | १५ | ८% | २९,३२,४२९ |
| १,५०,००० | १५ | ८% | ४३,९८,६४३ |
पीपीफ योजनेचे फायदे/तोटे:
- पोस्ट ऑफिसची पीपीएफ योजना ही कर सवलतीस पात्र आहे, तसेच निश्चित परतावाही देते.
- ही सरकारची योजना असल्यामुळे या गुंतवणुकीमध्ये कोणताही धोका नाही. त्यामुळे यात पैसे गुंतवणे फायद्याचे आहे.
- याचा व्याजदर मात्र पंधरा वर्षांच्या लॉकिंग पिरेडच्या मानाने कमी वाटू शकतो. यामुळे ज्याला जास्त रिटर्न्स हवे आहेत त्यांना पीपीएफ योजना रुचेलंच असं नाही.
- गुंतवणुकीची कमाल मर्यादा निश्चित केलेली असल्यामुळे त्यापेक्षा जास्त गुंतवणूक करता येत नाही.
मंगळवार, १८ फेब्रुवारी, २०२०
लक्ष्मीची पाऊले
सोमवार, ३० डिसेंबर, २०१९
CIBIL SCORE विषयी थोडेसे
शुक्रवार, २७ डिसेंबर, २०१९
आकांक्षा पुढती जिथे गगन ठेंगणे
बुधवार, २५ डिसेंबर, २०१९
देवमाणूस
रविवार, २२ डिसेंबर, २०१९
मी म्हणजे कोण?
रिऍलिटी लेखक मयूर जोशी
पोर्टेट फोटो ग्राफी टिप्स मयूर जोशी
गुरुवार, १९ डिसेंबर, २०१९
PF चे फायदे
गुरुवार, १२ डिसेंबर, २०१९
दोन महापुरुषांची भेट
करुणा सागर गौतम बुद्ध
दोन महापुरुष
गुरुवार, ३१ ऑक्टोबर, २०१९
सिंहच जंगलाचा राजा का?
रविवार, १ सप्टेंबर, २०१९
सोमवार, १९ ऑगस्ट, २०१९
व्यवहारज्ञानाचे धडे
एका शहरात दररोज संध्याकाळी एक महात्मा प्रवचन देत असे. त्यांची ख्याती एका धान्याच्या व्यापा-यानेही ऐकली होती.
तो आपल्या मुलासोबत प्रवचन ऐकण्यास आला. प्रवचन सुरु झाल्यानंतर दोघेही लक्षपूर्वक ऐकत होते.
काही ज्ञानाच्या गोष्टी सांगत असताना ते म्हणाले,
*''या जगात जितके प्राणी आहेत. त्या सर्वांमध्ये आत्मा वावरत असतो.''*
ही गोष्ट व्यापा-याच्या मुलाला हृदयस्पर्शी वाटली.
त्याने मनोमन हा विचार आचरणात आणण्याचा संकल्प केला. दुस-या दिवशी तो एका दुकानावर गेला तेव्हा त्याच्या वडिलांनी त्याला काही वेळ दुकान सांभाळण्यास सांगितले. ते स्वत: दुस-या कामासाठी बाहेर निघून गेले. त्यानंतर काही वेळाने तेथे एक गाय आली. दुकानासमोर ठेवलेले धान्य खाऊ लागली. मुलाने त्या गायीला हाकलण्यासाठी लाकूड उचलले पण त्याच्या मनात विचार आला. गाय आणि माणूस दोघांनाही जीव आहे.
मग भेदभाव का मानायचा?
ती धान्य खात असेल तर खाऊ दे. तेवढयात व्यापारी तेथे आले त्याने गायीला धान्य खाताना पाहून मुलाला म्हणाले,
'' अरे तुझ्यासमोर ती गाय धान्य खाते आहे? आणि तू आंधळा झाल्यासारखा गप्प बसून का आहेस?
आपले किती नुकसान होते आहे याची काही कल्पना आहे की नाही? तिला हाकलून का दिले नाहीस?'' मुलगा म्हणाला,'' बाबा, काल तर महाराज म्हणाले की, सगळे जीव एकसारखे आहेत, मी गायीमध्ये पण एक जीव पाहिला'' तेव्हा व्यापारी म्हणाले,''मूर्खा, अध्यात्म आणि व्यापार यात गल्लत एकसारखे करायची नसते.''
तात्पर्य :-
सारासार बुद्धीचा वापर करून जीवन जगल्यास जीवन सुखदायी होते.
सोमवार, २९ जुलै, २०१९
श्रद्धा
एक दिवस शिक्षकांनी (ज्यांना स्वतःला नास्तिक म्हणून घेणे म्हणजे अभिमान वाटायचा) त्यांनी वर्गातील एका नवीन विद्यार्थ्यास उभे केले.
प्रो. : तर तुझा देवावर विश्वास आहे का ?
वि. : हो निश्चितच सर..
प्रो. : देव हा चांगला आहे?
वि. : हो सर
प्रो. : देव हा सर्व शक्तिमान आहे ?
वि. : हो सर अर्थातच ..
प्रो. : माझा भाऊ कॅन्सरने वारला त्या आधी त्याने देवाची खुप प्रार्थना केली. आपल्यातला कोणी आजारी असतो तेव्हा आपणही त्याच्या मदतीला धावतो मग देवाने का मदत केली नाही ? का देव चांगला नाही?
(सर्व वर्ग शांत झाला).
कोणीही याचे उत्तर देऊ शकत नाही. बरोबर? ठीक आहे मित्रा मी अजून काही विचारतो.'
प्रोफेसर पुढे बोलू लागले.
प्रो. : राक्षस चांगले आहेत ?
वि. : नाही सर ..
प्रो. : कोणी बनवले यांना देवानेच ना.?
वि. : हो सर...
प्रो. : दुष्ट आत्मा किंवा लोक ते चांगले आहेत?
वि. : नाही सर ..
प्रो. : त्यांनाही देवानेच बनवले. हो ना?
वि. : हो सर...
प्रो. : या जगातील आजारपण,अमानुषता, दु:ख, कुरुपता या सर्व वाईट आणि भयानक गोष्टी जगात आहेतच ना? कोणी निर्माण केल्या?'
(विद्यार्थी शांत होता)
प्रोफेसर पुन्हा म्हणाले.
प्रो. : विज्ञान सांगते तुम्हाला ५ ज्ञानेंद्रीय आहे ज्याने तुम्ही आजूबाजूचे जग समजून घेऊ शकता. सांग मित्रा तू कधी देवाला पाहीलेस?
वि. : नाही सर ...
प्रो. : कधी देवाला ऐकलेस? स्पर्श केलास? कधी चव पाहिलीस ? अशी कोणतीही गोष्ट सांग ज्याने तुला देवाविषयी ज्ञान प्राप्त झाले आहे?
वि. : नाही सर... असे काहीही नाही.
प्रो. : मग निरीक्षणार्थ, परीक्षणार्थी विज्ञान असा निष्कर्ष लावू शकतो की 'देव' ही संकल्पना अस्तित्वातच नाही. मग याला तू उत्तर काय देशील?
वि. : मी म्हणेन माझी श्रद्धा आहे.
प्रो. : हो यस, श्रद्धा आणि इथेच विज्ञानाचे घोडे अडते. माणुस विचार करणे सोडतो आणि सगळे श्रद्धेवर सोपवून मोकळा होतो.
वि. : माफ करा सर. मी तुम्हाला काही प्रश्न विचारू का?
प्रो. : अवश्य ...
वि. : सर उष्णता नावाची गोष्ट अस्तित्वात आहे का? .
प्रो. : हो आहे ना.
वि. : आणि शीतलता?
प्रो. : हो अर्थातच ...
वि. : नाही सर.. असे काहीच अस्तित्वात नाही.(वर्गात एकदम पिनड्रॉप शांतता झाली) सर आपण उष्णता कितीही निर्माण करु शकतो. पण शीतलता कधीच नाही. आपण शून्य डिग्रीच्या २७३ डिग्री खाली जातो आणि त्या तापमानाला 'नो हीट' तापमान म्हणतो. म्हणजेत उष्णतेची कमतरता म्हणजे शीतलता.'
(वर्ग लक्षपूर्वक ऐकत होता)
वि. : अंधाराबद्दल काय मत आहे सर आपले.
ते अस्तित्वात आहे ?
प्रो. : हो आहे ना.. रात्र म्हणजे काय अंधारच ना?
वि. : तुम्ही पुन्हा चुकत आहात. आपले तर्कशास्त्र थोडेसे चुकीचे आहे .
प्रो. : कसे काय सिद्ध करुन दाखव.
वि. : जर आपण सृष्टीच्या द्वैत तत्वावर भाष्य करत असाल तर जिथे जन्म आहे तिथे मृत्यु आहेच. चांगला देव वाईट देव ही संकल्पनाच मुळात चुकीची आहे. तुम्ही देवाला एखादी मोजता येणारी किंवा स्पर्श करता येणारी गोष्ट समजत आहात.
विज्ञान हे केवळ डोक्यात येणारे विचारही कसे असतात हे विश्लेशीत करु शकत नाही. ज्या विचारांबद्दल विज्ञान सर्वोच्च नोबेल पारितोषिक देऊन सन्मान करते. जरा विचित्र नाही वाटत? .
विज्ञान चुंबकीय आणि विद्युत शक्तीचा वापर करते त्याचा उगमस्त्रोत माहीत नसुनही हे वेडेपणाचे नाही वाटत ...
मृत्यु हा काही जीवनाचा विरुद्ध अर्थी शब्द नाही .. फक्त जीवनाची कमतरता म्हणजे मृत्यु.
सर आपण ही गोष्ट मानता का की आपण माकडांचे वंशज आहोत ..
प्रो. : हो मी मानतो . उत्क्रांतीचा सिद्धांत आहे तसा.
वि. : मला सांगा सर आपण ही उत्क्रांती स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिली ? नाही. मीही नाही याचा अर्थ असा होतो का की आपण अजूनही माकडच आहोत ....
(सर्व वर्गात हशा पिकला)
सर शेवटचा प्रश्न मी क्लासला विचारतो .. तुम्ही कधी प्रोफेसर सरांचा मेंदू पाहिलाय ... कधी चव घेतलीय कधी स्पर्श केलाय? नाही ना? माफ करा सर मग आम्ही तुम्ही जे शिकवता ते खरे आहे हे आम्ही कसे समजून घेऊ?
प्रो. : वेलss त्यासाठी तुम्हाला माझ्यावर श्रद्धा ठेवावी लागेल ..
(आता प्रोफेसर हासत होते. पहील्यांदा त्यांना तोडीस तोड कोणीतरी भेटले)
वि. : एक्झॅक्टली .. सर .. देव आणि माणुस या मधील दुवा म्हणजे श्रद्धा ...दुर्दैव..म्हणजे श्रद्धेचा अभाव दुसरे काही नाही....
( सर्व वर्गाने टाळ्या वाजवल्या )
पुढे जेव्हा जेव्हा हा विद्यार्थी बोलला तेव्हा तेव्हा त्याने लाखो मने प्रज्वलित केली . करोडो ध्येयवेड्या माणसांना त्यांचे ध्येय गाठण्यासाठी अग्नी पंख ( 'Wings of Fire' ) दिले .. हा विद्यार्थी म्हणजे भारताचे माजी राष्ट्रपती डॉ ए.पी.जे. अब्दुल कलाम ...